Kalendarium

Kalendarium Radia Istebna - 20 stycznia

styczeń 20, 2022
Zobacz co wydarzyło się 20 stycznia.
Informator

Rekord Polski pobity w Restauracji Złoty Groń w Istebnej!

styczeń 16, 2022
16 stycznia w Złoty Groń Resort & Spa został oficjalnie osiągnięty rekord Polski na największą na świecie serwetę z koronki koniakowskiej, który został zatwierdzony przez Biuro Rekordów.
Kalendarium

Kalendarium Radia Istebna - 10 stycznia

styczeń 10, 2022
Wydarzyło się 10 stycznia...
Malarstwo

Reinkarnacja sztuki

grudzień 29, 2021
Alla Mingalyova to urodzona na Krymie ukraińska artystka, obecnie mieszkająca w Erewaniu. Niedawno natknąłem się na jej grafiki przedstawiające postacie z klasycznych obrazów wklejonych do nowoczesnych wnętrz i po prostu nie mogłem ich nie pokazać!
Informator

WESOŁYCH ŚWIĄT!

grudzień 24, 2021
Informator

"Opowieść wigilijna" po góralsku

grudzień 22, 2021
Nadchodzące święta Bożego Narodzenia niech będą czasem spędzonym w gronie najbliższych, wyciszenia i odkrywania wartości wspólnego dzielenia się: miłością, obecnością i radością.Do życzeń dołączamy "Opowieść wiigilijną" Janka Szkawrana - naszego małego lokalnego Dickensa :)
Informator

Rozmowa z Natalią Hatalską

grudzień 13, 2021
Natalia Hatalska – analityczka trendów, publicystka, założycielka i prezeska instytutu badań nad przyszłością infuture.institute. Zaliczana do dziesięciu najważniejszych autorytetów polskiego biznesu. Nagrodzona tytułem Digital Shaper w kategorii wizjoner – przyznawanym osobom, które mają ponadprzeciętny wkład w rozwój gospodarki cyfrowej w…
Kalendarium

40. rocznica stanu wojennego

grudzień 13, 2021
40 lat temu nie było nam do śmiechu w grudniowy poranek - 13 grudnia 1981 ogłoszono stan wojenny.W jedną noc bezpieka i milicja aresztowały 2874 osoby.Został zawieszony 31 grudnia 1982 roku, a zniesiono go 22 lipca 1983 roku.
Informator

Kalejdoskop Radia Istebna

grudzień 06, 2021
Mikołajkowy Kalejdoskop Radia Istebna - zapraszam do wysłuchania i do zobaczenia w nastepny poniedziałek!

Karzimierz Przerwa-Tetmajer „Ciche, mistyczne Tatry, owe wieczne głusze”

Ci­che, mi­stycz­ne Ta­try, owe wiecz­ne głu­sze 
zi­mo­wych, śnież­nych pu­styń, owe za­pa­dli­ska
nie­do­stęp­ne wśród zło­mów, gdzie je­den się wci­ska 
mrok i gdzie wi­cher koń­cem swych skrzy­deł ude­rza 
z głu­chym ję­kiem, jak koń­skie na polu ko­py­to, 
ude­rza­ją­ce w zbro­ję mar­twe­go ry­ce­rza: 
ty, pust­ko, w sie­bie wo­łasz błęd­ną ludz­ką du­szę... 

Ty, pust­ko nie­ska­la­na, kędy myśl czło­wie­ka 
w dum­ną, zim­ną sa­mot­ność wol­no się od­wle­ka, 
jak lew ran­ny w pie­cza­rę za­pa­dłą i skry­tą; 
ty, pust­ko nie­ska­la­na, gdzie się du­sza rzu­ca 
zmę­czo­na i po­nu­ra, by z krwi chło­dzić płu­ca,
oczy myć z ku­rzu, ręce ogar­ty­wać z bło­ta... 

O Ta­try! Jak­że dro­gą jest wa­sza mar­two­ta! 
Ten chram, kędy ofia­rę nie­zmier­ne­mu Bogu 
od­pra­wia wiatr u ska­ły lo­do­wej oł­ta­rza, 
a tej mszy słu­cha tur­ni zwie­szo­nych mil­czą­cy
tłum i bia­łe­go lasu prze­past­na ciem­no­ta, 
i kę­dyś ucze­pio­ny na szczy­to­wym rogu 
blask wscho­dzą­ce­go słoń­ca, co lody roz­ża­rza,
na kształt lam­py ofiar­nej, u stro­pu wi­szą­cej!... 

A kie­dy się gwiaz­da­mi za­świe­cą prze­strze­nie 
wie­ku­iste­go nie­ba i nie­prze­nik­nio­ne 
zej­dzie na zie­mię nocy zi­mo­wej mil­cze­nie: 
wów­czas mi się wy­da­je, że już lat ty­sią­ce 
ubie­gły, że już ży­cie daw­no po­grze­bio­ne 
i że jest to dusz ludz­kich, daw­no nie­pa­mięt­nych, 
dusz do sza­łu zu­chwa­łych, do sza­leń­stwa smęt­nych, 
uro­czy­sko gro­bo­we, sen­ne i mil­czą­ce.