Informator

Rekord Polski pobity w Restauracji Złoty Groń w Istebnej!

styczeń 16, 2022
16 stycznia w Złoty Groń Resort & Spa został oficjalnie osiągnięty rekord Polski na największą na świecie serwetę z koronki koniakowskiej, który został zatwierdzony przez Biuro Rekordów.
Kalendarium

Kalendarium Radia Istebna - 10 stycznia

styczeń 10, 2022
Wydarzyło się 10 stycznia...
Malarstwo

Reinkarnacja sztuki

grudzień 29, 2021
Alla Mingalyova to urodzona na Krymie ukraińska artystka, obecnie mieszkająca w Erewaniu. Niedawno natknąłem się na jej grafiki przedstawiające postacie z klasycznych obrazów wklejonych do nowoczesnych wnętrz i po prostu nie mogłem ich nie pokazać!
Informator

WESOŁYCH ŚWIĄT!

grudzień 24, 2021
Informator

"Opowieść wigilijna" po góralsku

grudzień 22, 2021
Nadchodzące święta Bożego Narodzenia niech będą czasem spędzonym w gronie najbliższych, wyciszenia i odkrywania wartości wspólnego dzielenia się: miłością, obecnością i radością.Do życzeń dołączamy "Opowieść wiigilijną" Janka Szkawrana - naszego małego lokalnego Dickensa :)
Informator

Rozmowa z Natalią Hatalską

grudzień 13, 2021
Natalia Hatalska – analityczka trendów, publicystka, założycielka i prezeska instytutu badań nad przyszłością infuture.institute. Zaliczana do dziesięciu najważniejszych autorytetów polskiego biznesu. Nagrodzona tytułem Digital Shaper w kategorii wizjoner – przyznawanym osobom, które mają ponadprzeciętny wkład w rozwój gospodarki cyfrowej w…
Kalendarium

40. rocznica stanu wojennego

grudzień 13, 2021
40 lat temu nie było nam do śmiechu w grudniowy poranek - 13 grudnia 1981 ogłoszono stan wojenny.W jedną noc bezpieka i milicja aresztowały 2874 osoby.Został zawieszony 31 grudnia 1982 roku, a zniesiono go 22 lipca 1983 roku.
Informator

Kalejdoskop Radia Istebna

grudzień 06, 2021
Mikołajkowy Kalejdoskop Radia Istebna - zapraszam do wysłuchania i do zobaczenia w nastepny poniedziałek!
Informator

Licytacja obrazów dla Piotrusia

grudzień 05, 2021
Serdecznie zapraszam do licytacji obrazów Jana Żyrka i Roberta Heczko! Pieniążki z licytacji przeznaczamy na leczenie Piotrusia.

Jaume Cabre "Wyznaję"

Z pełną odpowiedzialnością, bez zbędnej egzaltacji wyznaję...to książka mojego życia.

Mam obawy, że już w moje ręce nie trafi nic choćby na podobnym poziomie. Wielka to dla mnie radość, bo ją odnalazłam, albo ona mnie. Ale i smutek, bo już za mną. Na pewno wrócę, ale to już nie będzie to samo, gdy pierwszy raz odkrywa się świat tego genialnego katalońskiego pisarza, którego nigdzie nie potrafię zaklasyfikować.

Dlaczego jest taka wyjątkowa? Dlaczego jest taka niezwykła? Bo jest wymagająca, absorbująca uwagę bez reszty, nie można pozwolić sobie na chwilę dekoncentracji. Zazdrośnie pilnuje każdej chwili z nią spędzonej. Jakby chciała powiedzieć, daję (potężną dawkę emocji od lewa do prawa, genialną konstrukcję, cudowny zamysł autora zrealizowany po mistrzowsku) bierz. Ale ty daj mi czas i uwagę bezwzględną, nierozproszoną. I myśl. A nadążyć za nią nie było łatwo. Bo ma budowę "szkatułkową", historia w historii, jedna, druga...kolejna. I spoiwo. Czyste zło i skrzypce. Na tym autor buduje cały świat zależności, relacji, związków przyczynowo skutkowych, które obnażają człowieka, jako istotę skłonną do okrucieństwa, owładniętą żądzą nieczynienia dobra, w myśl idei zrodzonych w chorych, wypaczonych umysłach. Sług zła, które przebrało się w imitację racji. Dla władzy, pieniędzy, zemsty,pożądliwości. Dla wszystkich tych przyczyn, które z moralnego punktu widzenia są ciemną stroną mocy.
Kolejnym, równorzędnym tematem tej książki jest miłość. Ponad czasem i poza czasem. Wielka, wszechogarniająca, ale kłamliwa, pełna mrocznych sekretów, stawiająca wymagania, którym sprostać tak trudno a nawet nie sposób. Miłości, która w swej brawurze, oddaniu, gotowa oddać życie ale już brak jej odwagi, by pozwolić na śmierć. Która rozpacza, bo nie było jej w odpowiednim czasie i miejscu, bo wtedy można by było ją ocalić, i siebie również.
O przyjaźni, szczerej, czasem aż brutalnej, ale brutalnością podyktowaną oddaniem i lojalnością. Ponieważ przyjaciel jest po to, żeby prawdę mówił, choćby była najboleśniejsza z możliwych, bo uderzająca w ambicje i aspiracje, bo burząca nasze widzenie siebie. Więzi, pozwalającej dokonać dzieła stworzenia. I o jej bankructwie w momencie słabości, kiedy ciosu nikt się nie spodziewa i nie wydaje się nawet możliwy.
O człowieku zagubionym w łańcuchu przypadków, zbiegów okoliczności, któremu wydaje się, że jest kowalem swojego losu, a jest tylko ziarnkiem piasku w bezmiarze świata i czasów. Bezkarnie, tak mniema, może dopuszczać się zbrodni najgorszych, a winę zrzucić na Boga... Żydów, katolików czy muzułmanów i pytać go bezczelnie, gdzie byłeś, kiedy to robiłem, dlaczego pozwoliłeś mnie i im wszystkim na to, za co winę próbuję brać na siebie...główny bohater, tak oszołomiony historiami ze szkatułek, że nurtem jego życia zostaje próba odpowiedzi na pytanie, czym jest zło, bezprzykładne, odrażające, budzące grozę na samą myśl, o czynach nie wspominając.
O pamięci, która może stać się czystą kartką, której już nie sposób zapisać. O stracie wspomnień, które na zawsze miały pozostać i grzać zbolałą duszę w chwilach rozterek czy melancholii. O poznaniu, które jest już tylko zapomnieniem.
"Bo jutro już nadeszło" , więc...jump.

Niezwykła, okrutnie wdzięczna, przyczyną była moich łez nieposłusznych, a spowodowanych pięknem formy i treści. Formy niebywale zaskakującej, treści odurzającej, bogatej w muzykę i malarstwo. Byłam, jestem oniemiała z zachwytu. Zagrała mi na wszystkich strunach, zarezonowała mi w sercu i trwa. Patrzę na Adriana, ciągle, bo zagościłam w jego domu i życiu, chcę być jego częścią. Sugestywność autora sprawiła, że widziałam obrazy na ścianach, wodziłam palcem po grzbietach jego książek, słuchałam tych wyjątkowych, przeklętych skrzypiec. Widziałam śmierć i życie, miłość i nienawiść, wiarę i zwątpienie, parcie do przodu na przekór wszystkim i wszystkiemu i tchórzliwe ucieczki. Patrzyłam na łzy radości i rozpaczy, uniesienia i upadki. Zamknęłam to wszystko w sobie, żeby nie pozwolić śmierci zawładnąć życiem. Teraz należy do mnie. Confiteor.

Dodatkowe informacje

  • Tytuł: Wyznaję
  • Autor: Jaume Cabre
  • Recenzja: Katarzyna Musiał