Receznje

Didier Eribon - Powrót do Reims

maj 20, 2019
Powrót syna marnotrawnego? W żadnym wypadku. Didier Eribon niczemu nie zawinił, nie zmarnował żadnego talentu ani możliwości.
Informator

Piękno architektury

maj 19, 2019
Twierdza Gradara, Włochy
Receznje

Anna Brzezińska "Woda na sicie. Apokryf czarownicy"

maj 18, 2019
Książka szalenie...nietypowa. Na pewno bardzo bogata językowo, kunsztowna, pełna dygresji, pozornie chaotyczna, mnóstwo symboliki, wieloznaczności, z taką przedziwną narracją.
Informator

Rozmowa Radia Istebna - Szymon J. Wróbel

maj 17, 2019
W ramach "Tygodnia Bibliotek" w Istebnej odbyło się spotkanie autorskie z pisarzem Szymonem J. Wróblem. Przy tej okazji mieliśmy możliwość zapoznania się z kulisami powstania książki - Ojciec, czyli o Pieronku. Tuż po spotkaniu z czytelnikami w GOK w Istebnej,…
Informator

MEGAFON MIAŁKICH MÓZGÓW - George Sauders

maj 17, 2019
1. Myślę sobie czasem o facecie, który stoi na polu w roku Pańskim 1200 i robi to, co tam ludzie w roku 1200 robili, kiedy stali na polu. Dumam sobie o jego umyśle, zastanawiam się, cóż w nim było. O…
Informator

Czesław Miłosz - Nie

maj 15, 2019
"To o czym opowiem można nazwać historią pewnego samobójstwa. Jest to historia dość pouczająca i różna od opisów otrucia się z przyczyny miłosnego zawodu..."Czeszław Miłosz

Jacek Hugo Bader "Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak"

Trochę nie bardzo rozumiem sposobu napisania tej książki. W końcu miał to być reportaż czy film? Miał napisać czy nakręcić?  W dodatku jest dość...chaotyczna i problemy polskiego środowiska wysokogórskiego,  które obnażyła tragedia na Broad Peak, kiedy zginęli Tomek Kowalski i Maciej Berbeka,ledwo liźnięte,wspomniane i mające służyć, w mojej opinii, podkręceniu całej tej spirali wzajemnych pretensji

Jakoś również nie rozumiem, dlaczego zrobiono z tego wypadku, zdarzenia, taki cyrk medialny w tamtym czasie. Wiadomo, że na ośmiotysięcznikach ginęli, giną i ginąć będą śmiałkowie,którzy rzucają wyzwanie górom albo idą tam z przemożnej miłości do tychże gór, co doskonale rozumiem, bo góry kocham i sama bym poszła, gdybym mogła . Mniejsza o przyczyny. Każdy ma jakiegoś bzika. Dlaczego jednych odsądza się od czci i wiary ( zwłaszcza tych, którzy przeżyli spotkanie z marzeniami), innych gloryfikuje (tych, którym się to nie udało). Sieć wzajemnych oskarżeń, pretensji, co by było gdyby... Po co to komu? Komuś to życie wróci? Kogoś zniechęci do podjęcia próby zmierzenia się z samym sobą w ekstremalnych warunkach? Według mnie nie ma sensu roztrząsać takich spraw, stało się, ktoś wrócił, ktoś nie. A idąc w wysokie góry każdy z nich ma świadomość ryzyka i możliwości w górach pozostania, na zawsze.
W dodatku sposób, w jaki zrobił to autor, który według mnie nie próbował niczego uładzić, przynajmniej zbliżyć się do przyczyn i dodatkowo podkręcił atmosferę już mocno napiętą. Nie czytałam nic Hugo Badera wcześniej, więc trudno mi ocenić, dlaczego styl tej konkretnej książki jest taki a nie inny. Czy we wszystkich swoich reportażach przyjmuje taką agresywną postawę wobec tematu i ludzi z nim związanych. Wydaje mu się być może, że jest twardy, bezkompromisowy, że tylko w ten sposób może dojść do sedna problemu i do swoich rozmówców. W przypadku tego wydarzenia nic bardziej mylnego. Moim zdaniem potrzebne tu było minimum delikatności, zrozumienia dla cierpienia bliskich, pochylenia się nad śmiercią ludzi, którzy szli po marzenia. A tutaj gwiazdą jest sam autor. Plan pierwszy. Cała reszta, wątki poboczne. I naprawdę nie wiem, co ta książka miała pokazać. Ból po stracie, potęgę bezlitosnych gór, konflikty rodzinne, problemy w środowisku wysokogórskim. Bo miłości jako takiej tu na lekarstwo, chyba, że autora do samego siebie.
No i autor, moim zdaniem nadużywa słowa polec, poległy dla określenia ludzi, którzy w górach zostali. Słownik jezyka polskiego owszem podaje, że to m.in. ktoś, kto zginął w walce i na upartego można podciągnąć ich pod taką terminologię. Ale na upartego. Ja osobiście uważam, że jest to określenie nie na miejscu w odniesieniu do wspinaczy wysokogórskim, którzy życiem płacą za marzenia. Bo jak ich podziwiam i uwielbiam, tak sądzę, że oni tam po prostu giną, umierają, i jest to termin w jakiś sposób ich gloryfikujący, zupełnie niepotrzebnie, stawiający ich w szeregach żołnierzy, bo polec można śmiercią bohaterską w walce, a nie zasnąć w okowach mrozu. Ale to tylko takie moje dywagacje.

Czytało się dość ciekawie, ale w mojej opinii jest to projekt zbędny.

Komentuj

Dodatkowe informacje

  • Tytuł: Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak
  • Autor: Jacek Hugo Bader
  • Recenzja: Katarzyna Musiał
Zaloguj się, by skomentować