Kalendarium

Co za dzień

maj 27, 2020
Każdego dnia coś się zdarza, a po wielu latach staje się wizytówką miejsca, epoki....
Kalendarium

DZIEŃ MATKI

maj 26, 2020
Nie ma chyba takiej córki czy syna, którzy zapomnieliby w maju o Dniu Matki. Nawet zbuntowane nastolatki potrafią złożyć, tradycyjnie lub poprzez SMS czy Messenger, choćby krótką rymowankę. Dlatego też nie musimy przypominać, a tylko dołączamy się do życzeń dla…
FILM - Receznje

BLUE JAY

maj 26, 2020
BLUE JAY (Blue Jay), Reż. Alex Lehmann, Scen. Mark Duplass, Wyk. Mark Duplass, Sarah Paulson, USA, 2016, dostępny na Netflix.
Kalendarium

37. Rocznica śmierci Grzegorza Przemyka - piosenka o młodości brutalnie przerwanej

maj 14, 2020
"Prządki" słowa: Anna Aschenbachmuzyka i wykonanie: Adam Tkaczyk
FILM - Receznje

CRIMINAL

maj 12, 2020
CRIMINAL (Criminal) UK, Pomysłodawcy: Jim Field Smith & George Kay; Wyk. David Tennant, Hayley Atwell, Mark Stanley, Katherine Kelly, Nicholas Pinnock, 2019, Produkcja Netflix.
FILM - Receznje

CO PRZYNIESIE JUTRO

kwiecień 24, 2020
CO PRZYNIESIE JUTRO to kameralny dramat obyczajowy, który doskonale wpisuje się swoją tematyką w czas refleksji nad kwestiami najistotniejszymi… Film z gatunku tych, które lubię szczególnie. Choć skromny w produkcyjnym rozmachu, wzbudza wzruszenie i silnie dotyka emocjonalnie. A to wszystko…

Maciej Czarnecki, Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym

Znowu trafiła mi się książka wydawnictwa Czarne i muszę przyznać, że był to znowu szczęśliwy traf. Książka bardzo ciekawa, tym bardziej, że na czasie. Wydana w 2016, wstrzeliła się świetnie w sytuację, o której niedawno głośno było w mediach – Sławomir Kowalski, polski konsul w Norwegii (wspomniany zresztą w książce) w połowie lutego został uznany za persona non grata w związku z napięciami , jakie pojawiły się na linii Polacy – Barnevernet.

Po tym przydługim wstępie, mogę przejść do zasadniczej treści czyli: nie taki Barnevernet straszny, jak go malują…
Czarnecki zrobił kawał dobrej roboty, przygotowując się do napisania tej książki. Problem nad wyraz skomplikowany i delikatny, w polskich mediach często naświetlany jednostronnie: Norwegia odbiera dzieci polskim rodzinom. I tak, i nie… prawda – jak to często bywa – zamyka się w wachlarzu niezliczonych odcieni szarości pomiędzy dwoma skrajnościami. Ten kalejdoskop sytuacji autor próbuje oddać w swojej książce. Przeplatając historie różnych rodzin z garścią wiadomości na temat Norwegii, jej historii i polityki, próbuje pokazać motywy stojące za powstaniem tej organizacji, której celem jest ochrona dziecka. Nie boi się pokazać błędów proceduralnych, uprzedzeń osobistych, nieporozumień kulturowych, ale nie kryje też mrocznych historii polskich rodzin czy ludzkiego oblicza instytucji. Wydaje się, że jego konkluzją jest zachęta do dialogu, by próbować zrozumieć drugą stronę, by przełamać stereotypy: polskiej, świętej i nietykalnej rodziny z jednej strony i wyższości własnego modelu nad tym, co obce, z drugiej.

Książka jest napisana bardzo żywym językiem, czasem wręcz dosadnym. Czyta się ją bardzo dobrze. Jej zdecydowanym walorem jest zaproszenie do otwartości, do sprawdzenia, czy aby moje schematy nie są zbyt autoreferencyjne, do skonfrontowania się z tym, co niesie spotkanie z inaczej myślącym.

Moja ocena 9/10

Komentuj

Dodatkowe informacje

  • Tytuł: Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym
  • Autor: Maciej Czarnecki
  • Recenzja: Damian
Zaloguj się, by skomentować