Słuchaj nas: Winamp   Logo20WMP   reaplayer   

Pogadamy?
Recenzje

"Jaśnie pan" Juame Cabre

czerwiec 24, 2018
No i stało się, spotkaliśmy się wreszcie. Dość długo wyczekiwane spotkanie, ale niezwykle owocne, ekscytujące i co tu dużo mówić, bardzo udane.  
Religia

Święty Jan Kanty

czerwiec 24, 2018
Urodził się 24 VI 1390 r. w miasteczku Kęty odległym 30 km od Oświęcimia. Wywodził się z zamożnej rodziny mieszczańskiej.
Proza

Leonard Kamiński Gabriel.

czerwiec 22, 2018
Mowa pogrzebowa Marilyn Monroe.
Ciekawostki Literackie

Inne spojrzenie na literature.

czerwiec 22, 2018
Osiemnastowieczne metody wychowawcze i pomoce szkolne.
Poezja

Iga Malik.

czerwiec 21, 2018
Tryptyk Duński... 
Recenzje

"Hrabia" tom I. Robert Gałka.

czerwiec 19, 2018
Doczekałam się wreszcie. Najpierw się będę chwalić, mam z autografem .  

 

  pozdrowienia sluchaczy moje   zamow utwor moje
 
 program radiowy moje
   

Inne spojrzenie na literature.

O pochodzeniu pani, kobiety i żony.

Najstarsza polska nazwa określająca osoby płci żeńskiej to żona. Wyraz pochodzi od greckiego genos (pochodzenie) i łacińskiego gyn (ród). Z tym znaczeniem związane są polskie słowa: rodzić, rodzice, rodzina, rodzicielka. W XIV wieku znaczenie słowa żona zostało zawężone do kobieta zamężna (czyli matka rodziny).

W wieku XV Polacy używali trzech nazw: niewiasta, białogłowa i pani. Niewiasta czyli ta, o której na początku niewiele wiadomo, pierwotnie oznaczała żonę syna. Nazwa białogłowa, wywodziła się od białego czepka, który zakładały na głowę mężatki. Wraz z rozwojem kultury dworskiej w polszczyźnie pojawiło się słowo pani. Panią tytułowano żonę władcy, potem także żony wyższych dostojników, kobiety należące do wyższych warstw społecznych, z czasem utrwaliło się jako forma grzecznościowa. W XVII wieku arystokratki określano zapożyczonym z francuskiego wyrazem dama. 

Słowo kobieta pojawiło się w XVI wieku. Etymolodzy wywodzą je od od słowa kob, czyli chlew, koryto. Kobieta w pierwotnym znaczeniu, to ta, która służy przy korycie, zajmuje się chlewem. Wyraz miał pejoratywne znaczenie i uchodził za obelgę. W neutralnym znaczeniu słowa zaczęto używać dopiero pod koniec XVIII wieku.

Badacze niepogodzeni z takim wyjaśnieniem pochodzenia wyrazu kobieta, poszukują uzasadnienia dla innych możliwości. Niektórzy etymolodzy wywodzą wyraz z języka germańskiego: od staroniemieckiego kebse lub gabette. Słowem gambetta określano małżonkę, towarzyszkę łoża, natomiast wyrazem kebse — nałożnicę, konkubinę. Są i tacy, którzy uważają, że wyraz kobieta pochodzi od Kopfweiss, czyli białogłowa, bądź od kave, czyli z fińskiego matka, czy prasłowiańskiego kob- veta — w znaczeniu wieszczka, wróżka.

Obraz: Piotr Jakubczak. 

Oceń ten artykuł
(6 głosów)